
Track plays, engagement, audience growth, and performance across your audio.
Try now
Listen to DW_Nicos Weg_8_11 by MaryJane MP3 song. DW_Nicos Weg_8_11 song from MaryJane is available on Audio.com. The duration of song is 23:06. This high-quality MP3 track has 554.542 kbps bitrate and was uploaded on 9 Apr 2024. Stream and download DW_Nicos Weg_8_11 by MaryJane for free on Audio.com ā your ultimate destination for MP3 music.










Creator Music & SFX Bundle
Making videos, streaming, podcasting, or building the next viral clip?
The Content Creator Music & SFX Bundle delivers 70 packs of hard-hitting tracks and sound effects to give your projects the fresh, pro edge they deserve.










Comment
Loading comments...
Wir haben von Dienstag bis Sonntag von 9 bis 23 Uhr geƶffnet, am Montag haben wir leider geschlossen. Ja, danke, tschüss. Magst du noch eine Limonade, Nico? Ja, ich nehme noch eine Limonade. So, es ist 12 Uhr. Das Mittagsangebot beginnt jetzt. Ja, was gibt es denn heute? Heute gibt es Rouladen mit Rotkohl und Kartoffeln oder Frisch mit Gemüse oder die türkische Linsensuppe. Vielleicht nehme ich den Fisch. Nein, die Suppe. Oder warte, die Rouladen. Ich nehme die Rouladen. Ja, bitteschƶn. Dankeschƶn. Entschuldigung, wie viel Uhr ist es? Es ist 12 Uhr. Die Walt ist auf Leser, oder? Hm, komm. Sie um vierte nach zwƶlf oder um halb eins? Um halb zwƶlf. Aber normalerweise ist sie pünktlich. Das mag ich. Hier ist Tarek. Hallo Lisa, Nico. Ja, der ist hier. Okay, ich sage jetzt Nico. Bis gleich. Tschüss. Was war das, Lisa? Ja, sie kommt um vierte nach eins, also um 12 Uhr 45. Ich meine, sie kommt in 45 Minuten. Das BewerbungsgesprƤch dauert lƤnger. Okay, ich verstehe. Ich bin übrigens Tarek. Hallo, ich bin Nico. Oh, Nico. Kannst du mir helfen? Ja, gerne. Magst du? Ja. Kannst du morgen vielleicht etwas früher kommen? Morgen ist doch der 22. Und ich habe um halb eins einen Termin. Ja, kein Problem. Und morgen auch? Oder morgen also am 23.? Kleiner Tipp. Morgen ist der 22. Denn ist übermorgen der 23. Sehr witzig. Nein, übermorgen habe ich nachmittags keine Termine. Nur morgen. Okay, aber denkst du dran. Von 11. bis zum 7. November habe ich neunmal Flugdienst. Von 11. bis zum 7. November. Ja, das habe ich auch so in meinem Kailander stehen. Gut, okay. Das ist Marek. Hier ist Tarek. Hallo. Ja, auch am Wochenende ƶffnen wir morgens um neun und schlieĆen abends um 11 Uhr. Ja, heute Abend. Sie mƶchten einen Tisch reservieren. Um 14. von 7. Tut mir leid. Wir haben leider erst um 14. von 8 einen Tisch frei. Am 14.? Natürlich. Alles klar. Okay. Wir freuen uns auf Sie. Danke. Auf Wiederhƶren. Danke, Nico, für deine Hilfe. Das mache ich gerne. Frage Tarek. Wie geht's? Hallo, Janice. Uns geht's gut. Danke. Wie geht's euch? Sehr gut. Danke. Wir hƤtten gerne zweimal das Mittagsmenü mit Fisch. Sehr gerne. Wie geht's euch? GetrƤnke wie immer? Wie immer, Tarek. Sie sind deine Freunde? Ja, wir spielen oft zusammen FuĆball. Apropos, Max. Wann spielen wir mal wieder zusammen FuĆball? Diese Woche? Nein, diese Woche kann ich nicht. Aber nƤchste Woche geht's. Am Freitag oder Samstag? Samstag kann ich nicht. Da treffe ich Rana. Nachmittags im Spielplatz. Dann treffen wir uns am Freitag. Geht das? Ja, das geht. Aber nee, Moment. Das geht doch nicht. Am Freitag nicht. Dann sind wir nach sieben, oder? Max, Julius, Linus, Daniel, Janice, Lasse und ich. Wir brauchen eine 8. Woche. Ja, das geht. Dann sind wir nach sieben, oder? Max, Julius, Linus, Daniel, Janice, Lasse und ich. Wir brauchen eine 8. Woche. Dann sind wir nach sieben, oder? Max, Julius, Linus, Daniel, Janice, Lasse und ich. Wir brauchen eine 8. Woche. Max, Julius, Linus, Daniel, Janice, Lasse und ich. Wir brauchen eine 8. Person. Spielst du mit uns FuĆball? Hast du Lust? FuĆball? Ja. Wann? Wir treffen uns nƤchste Woche am Freitag. Und wie viel Uhr, Max? Um eins? Das ist zu früh. Ich gehe erst um zwei. Also nƤchste Woche Freitag um zwei Uhr. Und wann? Wir treffen uns hier im Restaurant. Ja, das geht. Dann sind wir nach sieben, oder? Max, Julius, Linus, Daniel, Janice, Lasse und ich. Wir brauchen eine 8. Woche. Ja, das geht. Dann sind wir nach sieben, oder? Max, Julius, Linus, Daniel, Janice, Lasse und ich. Okay. Ich spiele gerne FuĆball. Super. Oh, Entschuldigung. Ich bin viel zu spƤt. Ich bin viel zu spƤt. Normalerweise bin ich nicht so unpunktlich. Hallo, Lisa. Hallo. Na, wie geht's? Geht so. Ja, wirklich. Eine Katastrophe. Ich war eine halbe Stunde im Stau. Stau? Ja, Stau. Das heiĆt Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau. Stau.
There are no comments yet.
Be the first! Share your thoughts.
