Liryczny folk słowiański spleciony z hip-hopowym pulsem. To pieśń o miłości w świecie betonu, gdzie napisy na murach stają się nowoczesnymi runami – krótkimi, ostrymi prawdami o sensie, istnieniu i wolności. Każdy wers graffiti prowadzi przez filozoficzne pytania: kim jesteśmy, komu należymy, dokąd idziemy. Utwór opowiada o pokoju, który rodzi się nie z rozkazów, lecz z serc ludzi. O walce z systemem, który próbuje zamknąć marzenia w tabelach i paragrafach. O wolności, która zaczyna się w głowi